Album recensie

Liran Donin’s 1000 Boats

Album: “8 songs”

“8 songs”

Niets is wat het is. Je noemt je album 8 songs en je zet er 9 op. Daarmee heb je de toon gezet. Liran Donin heeft zichzelf gerijpt bij vele muzikanten voorafgaand aan zijn debuutalbum. Donin, komend uit Tel Aviv met een Marokkaanse achtergrond, muzikaal gevormd in London, noemt zijn project ‘1000 boats’. 

8 Songs is een getuigenis van zijn komaf. Als double bass-speler benadert hij de songs vanuit een eigen invalshoek. De twee saxofonisten (Williams & Arcoleo) zorgen voor een gretige inkleuring waarbij de tonen afwijken van de gangbare westerse jazzsound. Italiaanse Maria Chiaria Arigò legt mooie klankgordijnen waarop het heerlijk improviseren is, Ben Brown zorgt voor een jeugdigstrak ritme. 

Het album levert een mooie afwisseling tussen uptempo nummers en ballads met veel ruimte voor afzonderlijke instrumenten. In een nummer als ‘Tel Aviv to Ramallah’ voel je de spanning en onrust in het Midden-Oosten, maar ook de hoop op een vreedzaam samenleven: Liran is een optimistisch mens. ‘Gal and Osh’ vertolkt het verhaal over vriendschap waar naast vertrouwen en harmonie ook botsingen plaatsvinden. 

Dit is een bijzonder album met musici die in staat zijn hun muzikale stijlen bij elkaar te brengen. Een album van een groot verteller die tevens alle registers van zijn double bass weet te bespelen.

Recensie: Emil Roes

Ranking: 4,5 uit 5 sterren

Liran Donin – double bass
Chris Williams – alto saxophone
Josh Arcoleo – tenor saxophone
Maria Chiaria Arigò – piano
Ben Brown – drums

Cavalo Records LDCD001

Gepubliceerd in: Jazzism #5


Album recensie

Blank Page – New Impressions of Debussy

Florian Dohrmann hoorde op de radio een uitvoering van Achille-Claude Debussy’s La fille aux cheveux de lin en het idee was geboren: Composities van Debussy uitvoeren met een jazz-quartet.

Claude Debussy gold als grote vernieuwer van de klassieke muziek aan het eind van de 19eeeuw. Om te komen tot een hoogst oorspronkelijke, eigen klanktaal schrapte hij alle conventies over de compositieleer van dat moment. Hij wilde vanaf scretch beginnen, met een blanco pagina. Dat leverde soms vormloze composities op met weinig structuur. Of liever: een eigen structuur. 

Laat dat nu een sterk uitgangspunt zijn van jazz. Debussy als voorloper van de jazz, onvooringenomen bij het bedenken van arrangementen. 

Debussy zocht naar een nieuw idioom dat in die tijd werd afgedaan met de term impressionistisch. Een betere term is ‘sfeertekenend’. En dat is wat Florian Dohrmann op dit album overneemt. Hij tekent Debussy in een jazzversie via een quartet met een bijzondere bezetting. Dat levert een eigen-aardige sfeer op: Debussy uitgevoerd op Gibson.

Geen Blank Page, daarvoor is het handschrift van Debussy te veel aanwezig.

Recensie: Emil Roes

Ranking: 3 uit 5 sterren

Florian Dohrmann – double bass
Joachim Staudt – alto saxophone & bass clarinet
Christoph Neuhaus – guitar
Lars Binder, drums

Modern Chamber Jazz
MOM-0026 (released Feb 22nd 2019)      

Uitgegeven door: MOCHERMUSIC

Gepubliceerd in: Jazzism #2


Concert en album recensie

Album: Root of the matter

Naar de kern

Het is eigenlijk zo’n winteravond waarop je niet de deur uit wilt; koel en winderig, beetje grauw en vochtig. Toch mezelf in beweging gezet om de cd-presentatie van het trio van Mike Roelofs bij te wonen. Ik had zo’n voorgevoel dat ik anders iets zou missen.

De authentieke bibliotheek van voormalig pensionaat De Refter in Ubbergen vormde het passend decor voor de eerste live opvoering van Root of the Matter.

Kenmerk van een trio bestaande uit piano/bas/drums is dat er voor alle instrumenten tegelijkertijd plaats is in je oren. De instrumenten zitten elkaar nooit in de weg en er wordt geen geluidswal opgeworpen door samenvallende klanken.

De composities van Mike zijn afwisselend, hebben elk een eigen structuur. Het motief van ieder nummer wordt geschakeerd neergezet. Met eigengereide intro’s, prachtige thematische loopjes en verrassende frases word je meegenomen door de klankenreeksen. Mike beroert de toetsen met affect en varieert soepel in zijn ingebedde solo’s. Guus Bakker (contrabas) legt mooie lijnen, ondersteunend in thematische passages, instinctief in de solo’s. 

Een speciale rol in de composities is weggelegd voor de drums. Mike Roelofs kiest in zijn triobezetting altijd voor een uiterst fijngevoelige drummer. Het is een lust voor het oog om naar drummer Arthur Lijten te kijken. De manier waarop hij de slagwerk partij invult is subtiel, voegend, accenten leggend en ritmegevend.

Root of the matter, Labour of love, Ode to the invisible sweat of the heart. Het zijn niet zomaar titels. Het zijn labels die verwijzen naar de essentie. Met de warme consonanten en frisse dissonanten beschrijft de muziek de kwintessens van het leven, zij het op een contemplatieve wijze: nergens uitbundig. 

Mike heeft jaren de tijd genomen om dit album uit te brengen. Het resultaat is dan ook een bijzonder verfijnd en evenwichtig geheel. Vergeleken met zijn vorige album Catharsis, heeft Root of the matter veel meer een eigen signature. Waren het op Catharsis de nummers Wachtenmoe en Koud die duidelijk de onderscheidende klankleur van Roelofs dragen, op Root of the Matter zijn alle nummers volledig herkenbaar. Mike Roelofs heeft een hoorbare eigen stijl ontwikkeld, en die is mooi.

Dit is een cd die een tijdje in de speler blijft zitten; acht nummers die je zonder dat het verveelt, meermaals achterelkaar op details kunt beluisteren. Waarbij sommige melodische notenreeksen zich als prettige oorwurmen gaan gedragen. Aan te bevelen met een goed glas wijn op een druilerige winteravond. Op zo’n avond hoef je de deur niet meer uit.

Gepubliceerd op: www.jazznu.com

Bezetting:

Mike Roelofs – piano
Guus Bakker – contrabas
Arthur Lijten – drums

Album: Root of the Matter

Aantal nummers: 8

Tijdsduur: 45:59

Website: www.mikeroelofs.com

Recorded at theater de Maaspoort
Album release: 2019

Mike Roelofs Music 2018.
All tracks composed by Mike Roelofs.
Recorded, mixed and mastered by Niels Koster.


Album recensie

ANTHONY STRONG – ME AND MY RADIO

Guaranteed! Records

Genre: Jazz Entertainment

De ontbijtruimte van het hotel in St. Petersburg is gesitueerd op de bovenste verdieping, eigenlijk op het dak. De ramen geven een weids uitzicht over de ontwakende stad. Je wrijft de slaap uit je ogen, je haalt je koffie en je croissantje en strijkt neer aan de ontbijttafel. Uit de radio klinkt good-morning-jazz. Kabbelende muziek, lichtjes en vrolijk. Jazz van alle tijden. 

Het had ook het geluid van het nieuwe album ME AND MY RADIO van Anthony Strong kunnen zijn. Het repertoire van Anthony is ongegeneerd old-school. Met een batterij aan muzikanten roept hij het ene moment een bigband sfeer op, dan weer verpakt hij de muziek in een arrangement voor een kleine bezetting. Maar altijd met een Strong sausje: volledig ‘geproduceerd’, alle noten strak op hun plaats. Knap uitgevoerd, weinig verassend.

Deze Engelse entertainer geeft zijn eigen vertolking van het werk van iconen als Charlie Bertrong, Ella Fitzgerald, Stevie Wonder en Johnny Cash. Er is geen plaats voor spannende solo’s of complexe uitstapjes. Geen brave new world, meer een brave oude wereld. Je hoeft er niet voor naar St. Petersburg:

Rij op een zonnige zondagmiddag met je cabrio door Wassenaar en laat de blije muziek van gentleman Strong door je oren waaien. Op de tweede zondag ga je meezingen…

Recensie: Emil Roes

Ranking: 2 uit 5 sterren

Gepubliceerd in: Jazzism #3